Radio Logo
RND
Escucha {param} en la aplicación
Escucha ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក en la aplicación
(3.247)(171.489)
Favoritos
Despertador
Sleep timer
Favoritos
Despertador
Sleep timer
Página inicialPodcastsHistoria
ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

Podcast ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក
Podcast ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

Guardar

Episodios disponibles

5 de 23
  • ប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោក - សូយូស៖ ដំណាក់កាលនៃការវិលត្រឡប់​ពី​ស្ថានីយ៍អវកាសអន្តរជាតិ
    ការធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ​ត្រឡប់​មក​ផែនដី តាម​យាន​សូយូស ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​សរុប​ ៣ម៉ោង​កន្លះ ក៏ប៉ុន្តែ មុននឹង​ចាប់ផ្តើម​ដំណើរ​នេះ គេ​ត្រូវ​ត្រៀម​រៀបចំ​ជាមុន​ជាច្រើន​សប្តាហ៍ ជាពិសេស គឺ​ត្រៀម​ទីតាំង​សម្រាប់​យាន​ចុះចត និង​គណនា​គន្លង​ផ្លូវ ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ ដើម្បី​អាច​ចុះចត​ឲ្យ​ចំទីតាំង​ដែល​បាន​កំណត់ ក្នុងល្បឿន ក៏ដូចជា​រង្វាស់​មុំសមរម្យ សម្រាប់​សុវត្ថិភាព​របស់​អវកាសយានិក។ នៅថ្ងៃ​ចេញ​ដំណើរ អវកាសយានិក ដែល​ដល់​វេន​ត្រូវ​វិលត្រឡប់​មក​ផែនដីវិញ ​ត្រូវ​ផ្ទេរ​ចេញ​ពី​ស្ថានីយ៍​អវកាស​អន្តរជាតិ ចូល​ទៅ​ក្នុង​យាន​សូយូស រួចហើយ​បិទទ្វារ​ទាំង​ពីរ មុននឹង​ចាប់ផ្តើម​ផ្តាច់ខ្លួន​ចេញ​ពីស្ថានីយ៍ ក្នុង​ដំណាក់កាល​ដែល​គេ​ឲ្យឈ្មោះ​ថា Undocking។ ការផ្តាច់ខ្លួន ឬ ​Undocking ត្រូវ​ធ្វើឡើង​ដោយ​សន្សឹមៗ ដោយ​សូយូស​ត្រូវ​រំកិលខ្លួន​ឃ្លាត​ពី​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ ក្នុងល្បឿន ក្នុងចន្លោះ​ពី​ ១២ ទៅ ១៥សង់ទីម៉ែត្រ​ក្នុងមួយវិនាទី។ ការរំកិលខ្លួន​ចេញ​នេះ ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​កម្លាំង​រុញ​ពី​មេកានិច​របស់​ច្រកទ្វារ ឬ Docking Port សុទ្ធសាធ ដោយ​នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដំបូង​នោះ ​យានសូយូស​ស្ថិត​នៅ​កៀក​នឹង​ស្ថានីយ៍អវកាស​ខ្លាំងពេក នៅមិនទាន់​អាច​ប្រើ​ម៉ូទ័រ​បាន​នៅឡើយ។ រហូត​ទាល់តែ​ ៣នាទី​ក្រោយ​មក នៅពេល​ដែល​សូយូស​ចេញ​ទៅ​ដល់​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​ជា ២០ម៉ែត្រ​ពី​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ ទើប​គេ​ចាប់ផ្តើម​បញ្ឆេះម៉ូទ័រ​​រយៈពេល ១៥វិនាទី ដើម្បី​ឲ្យ​សូយូស​ឃ្លាត​ចេញ​ពី​ស្ថានីយ៍អវកាស​ក្នុងល្បឿន​កាន់តែ​លឿន​រហូតដល់ ២គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង ហើយ​ចេញ​ទៅ​ដល់​រយៈចម្ងាយ​មួយ ដែល​មាន​សុវត្ថិភាព​ពី​ការ​បុកទង្គិចគ្នា​ជាមួយ​ស្ថានីយ៍​អវកាស។ ដំណាក់កាលបន្ទាប់ គឺ​​ដំណាក់កាល​ដែល​គេ​ឲ្យឈ្មោះ​ថា Deorbit burn ដើម្បីបន្ថយល្បឿនយាន ឲ្យ​​ចេញ​ពី​គន្លង​តារាវិថី ហើយ​ធ្លាក់ចុះ​សំដៅ​ទៅកាន់​ស្រទាប់​បរិយាកាសផែនដី។ នៅក្នុងដំណាក់កាលនេះ សូយូសត្រូវ​បញ្ឆេះ​ម៉ូទ័រ​ ក្នុង​រយៈពេល​ដ៏ជាក់លាក់​មួយ គឺ​ ៤នាទីនិង៤៥វិនាទី ធ្វើ​ឲ្យ​យាន​​​ស្ថិត​ក្នុង​គន្លង​​​សមរម្យ​មួយ​ សំដៅ​ទៅ​កាន់​ស្រទាប់​បរិយាកាសផែនដី នៅ​ក្នុង​ដំណាក់កាល​​ដែល​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា « Re-entry »។ ចាប់ពី​ពេល​បញ្ឆេះម៉ូទ័រ ក្នុងដំណាក់កាល Deorbit burn រហូត​ដល់​ពេល​យាន​សូយូស​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅដល់​ស្រទាប់​បរិយាកាស​ផែនដី ហើយ​ចុះចតលើដី គេ​ត្រូវ​ប្រើពេលគិតជាសរុប ​ប្រមាណ​ជា ៥៥នាទី។ ក៏ប៉ុន្តែ ប្រមាណ​ជា ៣០នាទី​មុន​​​ចូល​ទៅ​​ដល់​ស្រទាប់​បរិយាកាស ហើយ​​​​សូយូសចុះ​ទៅដល់​រយៈកម្ពស់​ប្រមាណ​ជា ១៤០គីឡូម៉ែត្រ​ពីដី សូយូស​ត្រូវ​បំបែក​ខ្លួន​ចេញ​ជា ៣ផ្នែក​ដាច់ពីគ្នា គឺ Orbital Module, Descent Module និង Service Module/Instrument Compartment។ ក្នុងចំណោម​ផ្នែក​ទាំង៣​នេះ មាន​តែ Descent Module មួយតែ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ត្រូវ​ចុះចត​មកលើដីវិញ ចំណែក​ឯផ្នែក​ពីរផ្សេងទៀត​ត្រូវ​ធ្លាក់ចុះមកដែរ ក៏ប៉ុន្តែ ត្រូវ​ឆេះ​អស់ ដោយ​សារ​ការ​កកិត​នឹង​ស្រទាប់​បរិយាកាស។ Descent Module ក៏​ត្រូវរង​នឹង​កម្លាំង​កកិត​នឹង​ស្រទាប់​បរិយាកាស ធ្វើ​ឲ្យ​សីតុណ្ហភាព​ត្រូវ​កើនឡើង​ខ្លាំង​ដែរ ក៏ប៉ុន្តែ ផ្នែក​ដែល​មាន​ផ្ទុក​អវកាសយានិក​នេះ មាន​ខែល​ការពារ​កម្តៅ​នៅ​ពី​ខាង​ក្រោម ដែល​អាច​ការពារ​ទាំង​តួយាន​មិន​ឲ្យ​ផ្ទុះឆេះ និង​​អាច​ការពារ​ទាំង​អវកាសយានិក​ដែល​នៅ​ខាង​ក្នុង មិន​ឲ្យ​រង​នឹង​សីតុណ្ហភាព​ក្តៅខ្លាំង។ ភាពកកិត​នឹង​ស្រទាប់​បរិយាកាស​នេះ ក៏​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​យាន​អាច​បន្ថយ​ល្បឿន​បាន​យ៉ាងច្រើន​ផងដែរ ហើយ​នៅពេល​ដែល​យាន​​ធ្លាក់ចុះ​មកនៅត្រឹម​រយៈកម្ពស់​ត្រឹមប្រមាណ​ជា ១០គីឡូម៉ែត្រ​ពីដី ល្បឿន​ដែល​កាល​ពី​នៅ​ក្នុង​ទីអវកាស​មាន​ដល់​ទៅ ២៨ ០០០គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយ​ម៉ោង ត្រូវ​ធ្លាក់​ចុះ​មកនៅត្រឹមតែ​ប្រមាណ​ជា ៨០០គីឡូម៉ែត្រ​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុងមួយម៉ោង។ ដើម្បី​បន្ថយ​ល្បឿន​ឲ្យ​ធ្លាក់ចុះ​មក​នៅ​កាន់តែ​ទាប​ជាងនេះ​ទៅទៀត ឆ័ត្រយោងជាច្រើន​នឹង​ត្រូវ​បើក​ជា​បន្តបន្ទាប់​ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដោយ​ឆ័ត្រ​យោងធំចុងក្រោយ (Main Parachute) ​ត្រូវ​បើក​ នៅ​រយៈកម្ពស់ ៨៥០០ម៉ែត្រ​ពីដី ហើយ​បន្ថយ​ល្បឿន​យាន​ឲ្យ​មកនៅត្រឹមប្រមាណ​ជា ២២គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង (៦ម៉ែត្រ​ក្នុងមួយវិនាទី)។ ប៉ុន្មាននាទីក្រោយ​មកទៀត នៅ​រយៈកម្ពស់​ប្រមាណ​ជា ៥០០០ម៉ែត្រ​ពី​ដី ខែលការពារកម្តៅ​ត្រូវ​ផ្តាច់​ចេញ​ពី​តួយាន ហើយ​ឥន្ធនៈ ក៏ដូចជា អុកស៊ីសែន ដែល​នៅសល់​ក្នុង​ធុង ក៏​ត្រូវ​គេ​បំភាយចេញ ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​ហានិភ័យ​នៃ​ការ​ផ្ទុះ​យាន នៅពេល​ចុះ​ទៅ​ដល់​ដី។ នៅពេល​ទៅដល់​កម្ពស់​ប្រមាណ​ជា ៧០សង់ទីម៉ែត្រ​ពីដី កូនរ៉ុកកែត​តូចៗ​ចំនួន ៦ ដែល​នៅ​ពីក្រោម​យាន​ត្រូវគេ​បញ្ឆេះឡើង ដើម្បី​បន្ថយល្បឿន​យាន​ឲ្យ​មកនៅត្រឹមតែ​ប្រមាណ​ជាង​ ១ម៉ែត្រ​ក្នុងមួយវិនាទី មុននឹង​​​ធ្លាក់ចុះ​សន្សឹមៗ​ទៅលើ​ដី នៅត្រង់​ទីតាំង ដែល​មាន​ក្រុម​សង្រ្គោះ​នៅ​រង់​ចាំ ដើម្បី​ជួយ​បើក​ទ្វារ និង​យក​អវកាសយានិក​ចេញ​ពី​យាន៕
    9/20/2021
    10:24
  • ប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោក - សូយូសទៅស្ថានីយ៍អវកាស៖ ដំណាក់កាលហោះស្កាត់និងតភ្ជាប់ (Rendezvous and Docking)
    ក្រោយ​បាញ់បង្ហោះចេញ​ពីដី យានសូយូស​ហោះ​​ក្នុងគន្លងតារាវិថី​ជុំវិញផែនដី ក្នុងល្បឿន​រហូតដល់​ទៅ​ ២៨ ០០០​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង ពោលគឺ​ល្បឿន​ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ។ សំណួរសួរថា តើធ្វើយ៉ាងណាទើបអាចឲ្យយានពីរ ដែលធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនលឿនជាងគ្រាប់កាំភ្លើងរហូតដល់ទៅ១០ដង អាចហោះស្កាត់ជួបគ្នា និងតភ្ជាប់គ្នា នៅក្នុងទីអវកាសបាន? ការហោះស្កាត់ជួប​​នៅក្នុង​ទីអវកាស ដែល​គេ​ហៅ​ថា « Rendezvous » គឺ​ជា​ប្រតិបត្តិការ ដែល​ត្រូវ​ធ្វើឡើង រវាង​យាន​ពីរ ដោយយានទីមួយ គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះតាមភាសា​អង់គ្លេស​ថា « Chaser » ក្នុងករណីនេះ គឺ​យាន​សូយូស ​ដែលត្រូវ​ផ្លាស់ទី ដើម្បី​ហោះ​ទៅ​ជួប​យានទីពីរ ដែល​ជាយានគោលដៅ ឬ « Target »​ ក្នុងករណីនេះ គឺ​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ។ អ្វីដែល​យាន​សូយូស​ត្រូវធ្វើ គឺ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឲ្យ​ដល់​រយៈកម្ពស់​ស្មើ​នឹង​ស្ថានីយ៍​អវកាស​អន្តរជាតិ ក៏ប៉ុន្តែ មិនមែន​ជា​ការ​ហោះឡើងដោយ​ត្រង់​តែម្តងនោះទេ គឺ​ត្រូវ​ធ្វើ​​ទៅតាម​យន្តការមួយ ដែលគេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា Hohmann Transfer ទៅតាមឈ្មោះ​របស់​អ្នកប្រាជ្ញ​អាល្លឺម៉ង់​នៅដើម​សតវត្សរ៍​ទី២០ គឺ Walter Hohmann។ នៅក្នុង​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​គន្លង​តារាវិថី តាមរយៈ​យន្តការ Hohmann Transfer គេ​​ត្រូវ​បញ្ឆេះម៉ូទ័រ​ ឬហៅ​ជាភាសា​អង់គ្លេស​ថា « Burn » ចំនួន​ពីរលើក។ លើកទីមួយ គឺដើម្បីពង្រីក​ចុងម្ខាងទៀត​នៃ​គន្លងតារាវិថី ឲ្យ​ដល់រយៈកម្ពស់​ដែល​គេ​ចង់​បាន ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​យាន​ធ្វើ​ដំណើរ​បាន​កន្លះជុំ ទៅដល់​ចុងម្ខាងទៀតនោះ គេ​​ត្រូវ​បញ្ឆេះម៉ូទ័រ​ជាលើកទី២ ដើម្បី​បង្កើន​រយៈកម្ពស់​ឲ្យបានស្មើ​គ្នា​ទាំងសងខាង។ នៅ​ក្នុងករណីហោះស្កាត់​ជួបគ្នា (Rendezvous) ​សូយូសមិន​ត្រឹមតែ​ត្រូវ​បង្កើន​គន្លង​តារាវិថី​ឲ្យ​ស្មើ​នឹង​គន្លង​របស់​​​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ​តែប៉ុណ្ណោះ​ទេ ក៏ប៉ុន្តែ ជាងនេះ​ទៅទៀត គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាងណា ឲ្យ​សូយូស​​​ទៅដល់​ចំពេល​ជាមួយ​នឹង​​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ។ ដោយសារ​តែ​​ការធ្វើ​បែបនេះ​ទាមទារ​ឲ្យមាន​ការ​គណនា​យ៉ាងសុក្រឹត ហើយ​គេ​ក៏​មិន​អាច​ព្យាករ​ទុកជាមុន​ដោយ​សុក្រឹត​ អំពី​គន្លង​របស់​សូយូស​ក្រោយ​ពីបាញ់បង្ហោះភ្លាមៗ ដែល​គេ​ហៅ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា « Insertion Orbit » ដូច្នេះ គេ​មិន​បង្កើន​គន្លង​តារាវិថី ពី Insertion Orbit ទៅ​ដល់​គន្លង​របស់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ​តែម្តងនោះទេ ផ្ទុយ​ទៅវិញ គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ជា​ពីរ​ដំណាក់កាល ដោយ​ទីមួយ ត្រូវ​បង្កើន​គន្លង​តារាវិថី ពី Insertion Orbit ទៅ​គន្លង​តារាវិថី​មួយទៀត ស្ថិត​នៅ​រយៈកម្ពស់ ៣៧០គីឡូម៉ែត្រ ហើយ​ដែល​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា « Phasing Orbit »។ នៅក្នុងដំណាក់កាល​ទី២ សូយូស​ត្រូវ​បញ្ឆេះម៉ូទ័រ (Burn) ចំនួន ៣លើក ដោយ​ពីរលើកដំបូង ឲ្យសូយូស​បង្កើន​គន្លង​តារាវិថី​ទៅដល់​ស្មើ​នឹង​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ ចំណែក​ Burn លើកទី៣ គឺ​ដើម្បី​ឲ្យ​សូយូស​ មិន​ត្រឹមតែ​អាច​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​គន្លង​តារាវិថី​ជាមួយគ្នានោះទេ តែ​ជាងនេះ​ទៅទៀត អាច​មាន​ល្បឿន​ស្មើគ្នា​នឹង​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ។ ក្រោយ​ពី​សូយូស​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ដល់​ក្បែរ​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ ហើយ​មាន​ល្បឿន​ស្មើគ្នា​រួចហើយ ដំណាក់កាល​បន្ទាប់ គឺ​ Docking។ ជាដំបូង សូយូស​ត្រូវ​បង្ខិតខ្លួន​​បន្តិចម្តងៗ ឲ្យ​ចូល​ទៅ​ជិត​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ​ ហើយ​នៅ​ពេល​ចូល​ទៅដល់​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​ជា ៤០០ម៉ែត្រ​ពី​ស្ថានីយ៍ សូយូស​ត្រូវ​​ហោះ​វាង សំដៅ​ទៅកាន់​ច្រកទ្វារ ឬ Docking Port របស់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ រួចហើយ​តម្រង់​ក្បាល ឲ្យ​ Docking Port របស់​សូយូស និង Docking Port របស់​ស្ថានីយ៍​ត្រូវ​ស្ថិត​នៅ​ស្របគ្នា លើ​អ័ក្សតែមួយ។ ក្រោយ​ពី​ Docking Port ទាំងពីរ​ស្ថិត​នៅ​ស្របគ្នាហើយៗ សូយូស និង​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ​ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​ត្រឹម​ប្រមាណ​ ពី ១៥០ម៉ែត្រ ទៅ ១៨០ម៉ែត្រ​ពី​គ្នា គេ​ត្រូវ​ចាប់ផ្តើម​ដំណាក់កាល​ចុងក្រោយ គឺ​សូយូស​​​ចាប់ផ្តើម​ហោះ​ដោយ​យឺតៗ ក្នុងល្បឿនត្រឹមប្រមាណ​ជា ១០សង់ទីម៉ែត្រ​ក្នុងមួយវិនាទី ដើម្បី​ចូល​ទៅភ្ជាប់​ជាមួយនឹង​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ មុននឹង​អាច​ចាប់ផ្តើម​នីតិវិធី​ត្រួតពិនិត្យ​សុវត្ថិភាព រួចហើយ​បើកទ្វារ ផ្ទេរ​អវកាសយានិក​ចេញ​ពី​សូយូស ចូល​ទៅ​ក្នុង​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ៕
    9/20/2021
    8:07
  • ប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោក - យានសូយូសទៅស្ថានីយ៍អវកាស៖ ដំណាក់កាលបាញ់បង្ហោះ (Launch Sequence)
    សូយូស​ជា​កម្មវិធីអវកាសរបស់​រុស្ស៊ី ហើយ​ជា​កម្មវិធីអវកាស​ដ៏​ចំណាស់​បំផុត​មួយ ដែល​ចាប់កំណើត​តាំងពី​សម័យកាល​ប្រជែងអវកាស​ក្នុងសង្រ្គាម​ត្រជាក់ ហើយ​នៅ​បន្ត​មាន​ដំណើរការ​មកទល់នឹងសព្វថ្ងៃ។ ក្នុង​ចន្លោះ​ពីឆ្នាំ២០១១ ដល់​ឆ្នាំ២០២០ សូយូស​នេះ​គឺ​ជា​យាន​អវកាស​តែមួយគត់ ដែល​រ៉ាប់រង​ការ​ដឹកអវកាសយានិក​ទៅកាន់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ។ តើការបាញ់បង្ហោះ​យានសូយូស​ទៅកាន់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ មាន​ដំណើរការ​ទៅ​យ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ? ឈ្មោះ “សូយូស”​នេះ មិនមែន​សំដៅតែទៅលើ​តួយាន​អវកាសមួយ​នោះទេ តែ​​​សំដៅទាំងទៅលើ​យាន និងទាំង​​តួរ៉ុកកែត​ដែល​គេ​ប្រើ​ដើម្បី​បាញ់បង្ហោះយាន។ យានអវកាស​នេះ​ទៀត​សោត​ក៏​ត្រូវ​បែងចែក​ជាពីរផងដែរ គឺ​យាន​សម្រាប់​​ដឹកអវកាសយានិក ហៅថា “សូយូស” ចំណែក​ប្រភេទយាន​សូយូសមួយទៀត​ដែល​ដឹកតែ​សម្ភារៈ គេហៅថា “ប្រូហ្គ្រែស” (Progress)។ ​នៅក្នុង​បេសកកម្ម​ដឹកអវកាសយានិក​ទៅកាន់​ស្ថានីយ៍អវកាសអន្តរជាតិ ​យានសូយូស​ត្រូវ​គេ​បាញ់បង្ហោះ​​ ចេញ​ពី​មជ្ឈមណ្ឌលអវកាស​ “បៃកូនួរ” ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កាហ្សាក់ស្ថាន ដោយ​ប្រើ​រ៉ុកកែត​សូយូស។ ដំណាក់កាល​ដំបូង គឺ​ការហោះឡើងពី​ទីតាំងបាញ់បង្ហោះ ដែល​គេ​ហៅ​ជាភាសា​អង់គ្លេស​ថា « Lift off » ហើយ​ដើម្បី​មាន​កម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ អាច​រុញ​រ៉ុកកែត​ឲ្យ​ហោះឡើងទៅបាន នៅ​ក្នុង​ដំណាក់កាល​នេះ រ៉ុកកែត​សូយូស​ត្រូវ​ប្រើ​​​ម៉ូទ័រ​ដែល​នៅ​កណ្តាល​ផង ហើយ​បូក​រួម​ជាមួយ​នឹង​​ប៊ូស្ទ័រ​ទាំង៤ ដែល​នៅ​ជុំវិញ ដែល​គេ​ត្រូវ​រាប់ថា​ជា “កំណាត់ទី១” (1st stage)។ នៅពេល​ហោះចេញ​ពីដី ពីដំបូង សូយូស (ក៏ដូចជា​រ៉ុកកែតអវកាសផ្សេងទៀតដែរ) ត្រូវហោះត្រង់ទៅលើ មុននឹង​បត់ក្បាល​សំដៅ​ទៅ​ទិស​ខាងកើត ស្រប​ទៅតាមទិសនៃ​រង្វិលផែនដី (Gravity Turn)។ ៤៥វិនាទីក្រោយ​បាញ់ចេញពីដី (T+45) រ៉ុកកែតសូយូស​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅដល់​រយៈកម្ពស់ ១១គីឡូម៉ែត្រ ហើយ​បង្កើនល្បឿន​ដល់ ១៦៤០គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង។ នេះ​ជា​ចំណុច ដែល​គេច្រើន​តែ​ហៅថា « MAX-Q » មកពីពាក្យពេញថា « Maximum Dynamic Pressure » ពោលជា​ចំណុចដែល​តួរ៉ុកកែត​ត្រូវរងនូវ​កម្លាំង​សម្ពាធ​ខ្លាំង​បំផុត​ពី​ភាព​កកិត​នឹង​ស្រទាប់​បរិយាកាស។ ជិត២នាទីក្រោយបាញ់ចេញពីដី សូយូស​ធ្វើ​ដំណើរទៅដល់​រយៈកម្ពស់ ៤០គីឡូម៉ែត្រ ហើយប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាព ដែល​លែងចាំបាច់​ទៀតហើយ​នោះ​​ក៏​ត្រូវ​ផ្តាច់ចេញ ហើយ​ប៉ុន្មានវិនាទីក្រោយ​មកទៀត ប៊ូស្ទ័រ​ទាំង៤ ដែល​ប្រើ​អស់ឥន្ធនៈក៏​ត្រូវពន្លត់ម៉ូទ័រ បន្ទាប់​មក ​ផ្តាច់ខ្លួនចេញ ហើយ​ធ្លាក់ចុះ​មកដីវិញ ដោយ​ត្រូវ​ធ្លាក់ នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​ជា ៣៥០គីឡូម៉ែត្រ ពី​ទីតាំង​បាញ់ ​​ក្នុង​តំបន់​វាលរហោស្ថាន ដែល​មិនមាន​មនុស្ស​រស់នៅ ដើម្បី​ចៀសវាង​បង្ក​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​អ្នក​នៅលើ​ដី។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ រ៉ុកកែត​សូយូស​បន្ត​​បង្កើន​ល្បឿន​ទៅមុខ ដោយប្រើ​​តែ​ម៉ូទ័រ​ដែល​នៅ​កណ្តាល​ ដែល​គេ​ហៅថា​ “កំណាត់ទី២” (2nd Stage)។ ប្រមាណ​ជិត ៣នាទី ក្រោយ​បាញ់បង្ហោះ នៅពេល​ដែល​រ៉ុកកែត​ហោះចេញ​ទៅ​ផុតស្រទាប់​បរិយាកាសផែនដី សម្បក​ដែក​ដែលស្រោបពីក្រៅយាន​ក៏​ត្រូវ​ផ្តាច់ចេញ ហើយ​ប្រមាណ​ជា ២នាទី​ក្រោយ​មកទៀត (ជិត ៥នាទី​ក្រោយ​បាញ់បង្ហោះ) ម៉ូទ័រ​នៃ​កំណាត់​ទី៣​ចាប់ផ្តើម​ដំណើរការ ហើយ​​កំណាត់ទី២​ក៏​ត្រូវផ្តាច់ចេញ។ ដើម្បី​ចៀសវាង​ការ​បន្សល់​នូវ​កាកសំណល់​ក្នុង​ទីអវកាស ​កំណាត់​ទី២​នេះ ក៏ដូចជា សម្បកស្រោបយាន សុទ្ធតែ​ត្រូវ​ធ្លាក់​ចុះ​ទៅដីវិញ ទៅតាម​គន្លង​ស្រដៀងគ្នា​ទៅនឹង​ប៊ូស្ទ័រនៃ​កំណាត់​ទី១។ នៅពេល​ផ្តាច់​កំណាត់​ទី២នោះ រ៉ុកកែត​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅដល់​រយៈកម្ពស់ ១៧០គីឡូម៉ែត្រ ហើយ​មាន​ល្បឿន ១៣ ២៥០​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង។ ប្រមាណ ៩នាទីក្រោយ​បាញ់បង្ហោះ កំណាត់ទី៣​ ដែល​ជា​កំណាត់ចុងក្រោយ​ត្រូវពន្លត់ម៉ូទ័រ ហើយ​ផ្តាច់​ខ្លួន​ចេញ ដោយ​ទុកតែ​តួយាន ហើយ​ប្រមាណ​ជា ១នាទីក្រោយ​មក​ទៀត អង់តែន និង​ផ្ទាំង​សូឡា ដែល​នៅ​ជាប់នឹង​តួយាន​ក៏​ចាប់ផ្តើម​បើក​ចេញ។ ​គិតមក​ដល់​ត្រឹម​ដំណាក់កាលនេះ យានសូយូស​បាន​ចូល​មក​ដល់​គន្លង​តារាវិថី ក្នុង​រយៈកម្ពស់ ប្រមាណ​ ២២០គីឡូម៉ែត្រ​ពីដី ដែល​ជា​គន្លងតារាវិថី​បណ្តោះអាសន្ន​មួយ មុននឹង​ទៅដល់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ នៅ​ក្នុង​ដំណាក់កាល​បន្ទាប់ ដែល​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​តាមភាសា​អង់គ្លេសថា « Rendezvous and Docking »៕
    9/7/2021
    9:21
  • ប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោក - Blue Origin៖ ក្រុមហ៊ុនអវកាសឯកជន​ដែលជាគូប្រជែងរបស់ SpaceX
    ជាទូទៅ កាលណា​និយាយ​អំពី​ក្រុមហ៊ុន​អវកាស​ឯកជន គេច្រើនតែ​និយាយ​អំពី​ក្រុមហ៊ុន SpaceX របស់​លោក អេឡុន មើស្ក៍។ ក៏ប៉ុន្តែ តាមការពិត​ទៅ នៅមាន​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ដ៏​សំខាន់​មួយទៀត ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើតឡើង​តាំង​ពីមុន​ក្រុមហ៊ុន SpaceX ទៅទៀត ហើយ​បច្ចុប្បន្ន គឺ​ជា​គូប្រជែង​ដ៏​ចម្បង​នឹងគ្នា គឺ​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin របស់​លោក ជែហ្វ បេសូស៍។ លោក​ជែហ្វ បេសូស៍ ដែល​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ផ្នែក​វិស្វករអេឡិចត្រូនិច និងវិទ្យាសាស្រ្ត​កុំព្យូទ័រ ពី​សកលវិទ្យាល័យ​ដ៏ល្បីមួយ​របស់​អាមេរិក គឺ​សកលវិទ្យាល័យ​ព្រីនស្តុន បាន​ចាប់ផ្តើម​អាជីព​ជា​ដំបូង ​ដោយ​ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុនខាងផ្នែក​បច្ចេកវិទ្យា បន្ទាប់មកទៀត ធ្វើការ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​វិនិយោគ មុននឹង​​លាឈប់​ពី​ការងារ ​ទៅ​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុនផ្ទាល់​ខ្លួនឯង​ នៅឆ្នាំ១៩៩៤ គឺ​ក្រុមហ៊ុន Amazon។ ៦ឆ្នាំក្រោយ​មក​ទៀត គឺ​នៅឆ្នាំ២០០០ ក្រោយ​ពី​ទទួលជោគជ័យ​ក្នុងមុខជំនួញ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន Amazon រហូត​​បាន​ក្លាយ​ជា​មហាសេដ្ឋី មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​រាប់ពាន់លានដុល្លារ ​ លោក​ជែហ្វ បេសូស៍ ក៏​បាន​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុន​អវកាស​ទៅតាម​ក្តីស្រមៃរបស់លោក គឺ​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ដោយ​បោះទុនប្រមាណ​ជា ៥០០លានដុល្លារ​ក្នុងរយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ដំបូង ហើយ​បន្ទាប់​មកទៀត ​ចាប់​ពី​ឆ្នាំ២០១៦ លោក​ជែហ្វ បេសូស៍ បានលក់​​​ភាគហ៊ុន​របស់​លោក​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន Amazon ប្រមាណ​ជា ១ពាន់លាន​ដុល្លារ​ក្នុងមួយឆ្នាំៗ ដើម្បី​​​យក​លុយ​ទៅ​ចំណាយ​​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin។ គោលគំនិតចម្បង​របស់​លោកជែហ្វ បេសូស៍ ក្នុងការ​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin នេះឡើង គឺ​ចង់​ឃើញ​មនុស្សជាតិ​យើង​អាច​​វត្តមាន​ចេញ​ពី​ភពផែនដី ទៅកាន់​តែឆ្ងាយ​ក្នុង​ទីអវកាស។ ក៏ប៉ុន្តែ ដើម្បី​អាច​ទៅ​ដល់​គោលដៅ​នោះបាន ចំណុចចាប់ផ្តើម​ គឺ​គេចាំបាច់​ត្រូវតែ​ធ្វើ​យ៉ាងណា​ឲ្យ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​ទីអវកាស​ក្លាយ​ជា​រឿង​សាមញ្ញធម្មតា​ និង​មាន​តម្លៃទាប។ ​ដើម្បី​ឲ្យ​ការធ្វើ​ដំណើរទៅទីអវកាស​មាន​តម្លៃទាប គេចាំបាច់​ត្រូវតែ​អភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា​ផលិត​រ៉ុកកែត​និង​យានអវកាស ដែល​អាច​ប្រើ​បានច្រើនដង។ បច្ចេកវិទ្យារ៉ុកកែត​ប្រើបានច្រើន​ដង​នេះហើយ ដែល​ជា​ចំណុចផ្តោត​ចម្បង​របស់​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ជាមួយនឹង​ការអភិវឌ្ឍរ៉ុកកែត និង​យានអវកាស ដែលគេ​ឲ្យ​ឈ្មោះថា “New Shepard” ដោយយក​តាមឈ្មោះ​ Alan Shepard អវកាសយានិក​ទីមួយ​របស់​អាមេរិក ដែល​បាន​ធ្វើ​ដំណើរចេញ​ទៅទីអវកាស កាល​ពីឆ្នាំ១៩៦១។ នៅខែវិច្ឆិកា​ឆ្នាំ២០១៥ New Shepard បាន​ហោះ​សាកល្បង​ប្រកប​ដោយ​ជោគជ័យ ដោយ​អាច​ហោះឡើង​ទៅដល់​រយៈកម្ពស់​ ១០០គីឡូម៉ែត្រ ពោលគឺ​ទៅផុត​ខ្សែបន្ទាត់ « ការម៉ាន » ដែល​ជា​​ព្រំដែន​រវាង​ផែនដី​និង​ទីអវកាស ហើយ​បន្ទាប់មកទៀត ទាំង​តួរ៉ុកកែត និង​យាន​ដែល​ផ្តាច់ខ្លួន​ចេញ​ពី​រ៉ុកកែត បាន​ចុះចត​មកលើ​ដីវិញ​ ដើម្បី​ទុកប្រើ​សាជាថ្មី។ ជោគជ័យ​នោះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ Blue Origin ក្លាយ​ជា​ក្រុមហ៊ុន​អវកាស​ឯកជន​លើកដំបូង​បង្អស់​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្រ្ត ដែល​អាច​ផលិត និង​សាកល្បង​ប្រកប​ដោយ​ជោគជ័យ​នូវ​ប្រភេទ​រ៉ុកកែត​អវកាស​ប្រើបាន​ច្រើន​ដង ពោលគឺ ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​មុន​ក្រុមហ៊ុន SpaceX ទៅទៀត។ SpaceX ​បាន​ចុះចត​កំណាត់​ទីមួយ​នៃ​រ៉ុកកែតធុន Falcon9 ដោយជោគជ័យ​ជាលើកទីមួយ នៅខែធ្នូ​ឆ្នាំ២០១៥ ពោលគឺ ១ខែ​ក្រោយ​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin។ ក៏ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក គេឃើញថា នៅក្នុងពេល​ដែល​កម្មវិធីអវកាស​របស់​ក្រុមហ៊ុន SpaceX ចេះតែ​បន្ត​បោះជំហាន​យ៉ាងលឿន​ទៅមុខ ក្រុមហ៊ុន Blue Origin វិញ អ្វីៗ​ហាក់ដូចជាធ្វើ​ដំណើរទៅមុខ​យ៉ាងយឺតៗ ដេញតាមពីក្រោយ​គូប្រជែង​ ដែល​មក​ក្រោយ ​ខ្លួន​ទៅវិញ។ នៅឆ្នាំ២០១០ ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ធ្លាប់​ត្រូវ​បាន​ទីភ្នាក់ងារ​ណាសា​ជ្រើសរើស​ឲ្យ​ចូលរួម​ប្រកួតប្រជែង​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ពីរទៀត គឺ SpaceX និងប៊ូអ៊ីង ដើម្បី​ផលិត​រ៉ុកកែត និង​យានអវកាស ដើម្បី​ទទួលរ៉ាប់រង​ការដឹក​​អវកាសយានិក​ទៅកាន់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ គឺ​គម្រោង ដែល​គេ​ឲ្យឈ្មោះ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា « Commercial Crew Program »។ ក៏ប៉ុន្តែ ក្រោយមក Blue Origin ត្រូវ​បាន​ណាសា​ផាត់ចេញ​ដោយទុកតែ​គម្រោង Crew Dragon របស់​ក្រុមហ៊ុន​ SpaceX និង​គម្រោង Starliner របស់​​ក្រុមហ៊ុនប៊ូអ៊ីង (ហើយ​ចុងក្រោយ​ទៅ គឺ SpaceX ដែល​បានសាកល្បង​ដោយ​ជោគជ័យ ក្នុងការ​បញ្ជូន​អវកាសយានិក​ទៅកាន់​ស្ថានីយ៍អវកាស​អន្តរជាតិ តាមរយៈយាន Crew Dragon កាល​ពី​ឆ្នាំ២០២០​កន្លងទៅ)។ នៅឆ្នាំ២០១៩ ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ក៏បាន​ចូលរួមប្រកួតប្រជែង​ក្នុងគម្រោង​មួយទៀត​របស់​ណាសា គឺ​គម្រោង​សាងសង់​យាន ដើម្បី​ដឹកអវកាសយានិក​ទៅ​ចុះចតលើ​ដីព្រះចន្ទ ក្នុង​ក្របខណ្ឌ​នៃ​គម្រោងអារតេមីស។ ក៏ប៉ុន្តែ ជា​ថ្មី​ម្តងទៀត ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ត្រូវ​ទទួល​បរាជ័យ ដោយ​ណាសា​សម្រេច​ជ្រើសរើស​យក​យាន Starship របស់​ក្រុមហ៊ុន SpaceX ចំណែក​គម្រោង​ « Blue Moon » របស់​ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ត្រូវ​បាន​ណាសា​ផាត់ចេញ។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ ក្រៅពី​គម្រោង​ទេសចរណ៍​អវកាស ដែល​កំពុង​បោះជំហាន​ទៅមុខ​គួរ​ឲ្យ​កត់សម្គាល់ ក្រុមហ៊ុន Blue Origin ក៏​កំពុង​អភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ទៀត​ផងដែរ គឺ​រ៉ុកកែត ដែលគេ​ឲ្យឈ្មោះ​ថា « New Glenn » ដោយ​យក​ឈ្មោះ​តាមលោក​ John Glenn អវកាសយានិកអាមេរិកដំបូងបង្អស់ ដែល​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅដល់​ក្នុងគន្លង​តារាវិថី​ជុំវិញ​ផែនដី កាល​ពីឆ្នាំ១៩៦២។ « New Glenn » ដែល​មាន​មុខកាត់​យ៉ាងធំ ដល់​ទៅ ៧ម៉ែត្រ ហើយ​ប្រវែង​រហូតដល់​ទៅ ៩៨ម៉ែត្រ គឺ​ជា​ប្រភេទ​រ៉ុកកែត​ ដែល​មានពីរកំណាត់ ដោយ​​​​កំណាត់ទីមួយ ក្រោយ​ពី​បាញ់​បង្ហោះ​រួច ​អាច​ត្រឡប់​មក​​ចុះចត​លើដីវិញ ដើម្បី​អាច​យក​ទៅប្រើ​ឡើងវិញ​បាន​ច្រើន​ដង។ ជាទូទៅ រ៉ុកកែត « New Glenn » នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​ប្រៀបធៀប​ជា​គូប្រជែង​ជាមួយ​នឹង​រ៉ុកកែត​ធុន Falcon Heavy និង Starship របស់​ក្រុមហ៊ុន SpaceX ក៏ប៉ុន្តែ ក្នុងពេល​ដែល Falcon Heavy និង Starship ធ្លាប់​ត្រូវបានគេ​បាញ់បង្ហោះ​សាកល្បង​ជាច្រើន​លើក​រួចមកហើយ​នោះ New Glenn វិញ ​នៅមិនទាន់​អាច​ហោះសាកល្បង​បាន​នៅឡើយ ដោយ​គម្រោង​បាញ់​បង្ហោះ​សាកល្បង កាល​ពីឆ្នាំ២០២០ ត្រូវ​គេ​លើកពេល​ទៅធ្វើ​នៅ​ចុងឆ្នាំ២០២២​ខាងមុខ៕
    8/30/2021
    10:14
  • ប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោក - ហេតុអ្វីអឺរ៉ុបបាញ់រ៉ុកកែតអវកាសចេញពីដែនដីបារាំង?
    ទីភ្នាក់ងារអវកាសអឺរ៉ុប ហៅកាត់ថា “អេសា” មានប្រទេស​​សមាជិក​​ចំនួន ២២ ប្រទេស ក៏ប៉ុន្តែ សំណួរ​សួរថា តើ​ហេតុអ្វី​បានជាគេ​បោះទីតាំង​បាញ់បង្ហោះរ៉ុកកែតអវកាស នៅ​ក្នុងទឹកដី​​បារាំង? នៅបារាំង​នេះ​ទៀត​សោត ហេតុអ្វី​បាន​ជា​គេ​មិនធ្វើ​នៅ​ក្នុងដែនដី​​បារាំងនៅ​អឺរ៉ុប ហើយ​បែរជា​ទៅធ្វើ នៅក្នុងដែនដី​បារាំង​នាយសមុទ្រ ដែល​ស្ថិត​នៅ​ឯតំបន់​អាមេរិក​ខាង​ត្បូង​ឯណោះទៅវិញ? តាមការពិតទៅ មជ្ឈមណ្ឌលអវកាស « គូរូ » ដែល​អេសា​ប្រើ​សព្វថ្ងៃនេះ​គឺ​ជា​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​របស់​ទីភ្នាក់ងារអវកាសបារាំង « Centre national d’études spatiales » ហៅកាត់ថា « CNES »។ មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​ដែល​បាន​បង្កើតឡើង កាល​ពីឆ្នាំ១៩៦៤ ហើយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើ​រួមគ្នា​ជាមួយទីភ្នាក់ងារ​អេសា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៥។ ទីតាំង​នៃ​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​គូរូ​នេះ​មាន​ចំណុចអំណោយផល​ច​ម្បងៗ​ចំនួន​បី៖ ទី១ វា​ស្ថិត​នៅក្នុង​តំបន់ ដែល​មាន​ហានិភ័យ​គ្រោះធម្មជាតិ​ទាប ទាំង​គ្រោះរញ្ជួយដី ភ្នំភ្លើង និង​ព្យុះសង្ឃរា។ ទី២ ដែនដីហ្គីយ៉ាន​ទាំងមូល​​មាន​ដង់ស៊ីតេ​ប្រជាជន​ទាប ហើយ​ដែនដី​ភាគច្រើន​ត្រូវ​គ្របដណ្តប់​ទៅដោយ​ព្រៃត្រូពិច។ ដូច្នេះ វាមិនសូវ​ចោទ​ជា​បញ្ហា​ទាក់ទង​ទៅនឹង​សុវត្ថិភាព​របស់​ប្រជាជន នៅ​ក្នុងពេល​បាញ់បង្ហោះរ៉ុកកែត។ លើសពីនេះ​ទៅទៀត គូរូ ​គឺ​ជា​ទីតាំង​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ជាប់នឹង​ឆ្នេរសមុទ្រ​អាត្លង់ទិច ហើយ​នៅត្រង់​ចំណុចកែងមួយ ដែល​​ទៅទិស​ខាងជើង និង​ទិសខាងកើត គឺ​សុទ្ធតែ​ជា​មហាសមុទ្រ​ធំល្វឹងល្វើយ ដែល​អាច​ឲ្យ​គេ​បាញ់​បង្ហោះ​រ៉ុកកែត​បាន​​ច្រើន​ទិសដៅ ចាប់តាំង​ពី​​ទិសខាងជើង សម្រាប់​គន្លងតារាវិថី​កាត់ពីលើ​តំបន់​ប៉ូល រហូត​ទៅដល់​​ទិស​ខាង​កើត សម្រាប់​គន្លង​តារាវិថី​កាត់​ពីលើ​ខ្សែអេក្វាទ័រ។ អំណោយផល​ចម្បង​ទី៣ ហើយ​ដែល​រឹតតែ​សំខាន់​ជាងគេ​ទៅទៀត គឺ​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​គូរូ​នេះ មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​ក្បែរខ្សែអេក្វាទ័រ។ ការបាញ់បង្ហោះរ៉ុកកែតអវកាស​ចេញ​ពី​តំបន់អេក្វាទ័រ​មាន​ចំណុចអំណោយផល​ចម្បង​ចំនួន​ពីរ៖ ទីមួយ គឺ​កម្រិតល្អៀង​នៃ​គន្លងតារាវិថី ឬហៅតាមភាសា​អង់គ្លេស​ថា « Oribital Inclination »។ ផ្កាយរណបមួយចំនួន ជាពិសេស ផ្កាយរណប​ប្រើសម្រាប់​ព្យាករ​ឧតុនិយម និង​ផ្កាយរណប​ទូរគមនាគមន៍ មាន​គន្លងតារាវិថី​ដែលគេហៅតាមភាសា​អង់គ្លេស​ថា ​« Geostationary » ពោលគឺ វា​ស្ថិត​នៅ​ចំពីលើ​ចំណុចមួយ​នៃ​ផែនដី​ជាប់ជាប្រចាំ។ គន្លងតារាវិថី​បែបនេះ​ គឺ​វា​ត្រូវ​ស្ថិត​នៅ​ស្រប​នឹង​ខ្សែអេក្វាទ័រ ដូច្នេះ ផ្កាយរណប​ដែល​បាញ់បង្ហោះ​​​ចេញ​​ពី​តំបន់​ដែល​ស្ថិត​នៅក្បែរ​ខ្សែអេក្វាទ័រស្រាប់ វា​ងាយ​នឹង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​គន្លងតារាវិថី ​Geostationary ដោយប្រើ​ថាមពល​តិចជាង​ការ​បាញ់បង្ហោះ​ពី​ទីតាំង​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្សែអេក្វាទ័រ។ អំណោយផលទីពីរ គឺល្បឿន។ ផែនដី​មាន​រាងជាស្វ៊ែរ ហើយ​វិល​ជុំវិញ​ខ្លួនឯង ដោយ​មួយជុំ​ប្រើ​រយៈពេល ២៤ម៉ោង។ ក៏ប៉ុន្តែ ល្បឿន​នៃ​ចលនា​វិលជុំវិញ​ខ្លួនឯង​នេះ វា​មិនដូចគ្នា​​នៅ​គ្រប់កន្លែង​​នោះទេ ដោយ​វា​ត្រូវ​ប្រែប្រួល អាស្រ័យ​ទៅលើ​ទីតាំង​នៅ​តាម​ខ្សែបណ្តោយ​ផែនដី។ នៅក្បែរតំបន់​ប៉ូល រង្វង់​នៃ​រង្វិល​ជុំ​របស់​ផែនដី​មាន​ទំហំ​តូច ដូច្នេះ ល្បឿន​នៃ​រង្វិល​ក៏​មាន​កម្រិត​ទាប ហើយ​កាលណា​គេ​ទៅកាន់តែ​ជិត​នឹង​ខ្សែអេក្វាទ័រ រង្វង់​នៃ​រង្វិល​ជុំ​របស់​ផែនដី​មាន​ទំហំ​កាន់តែ​ធំ ដូច្នេះ ល្បឿន​នៃ​រង្វិល​ក៏​កាន់តែ​លឿន។ ដើម្បីជាការប្រៀបធៀប មជ្ឈមណ្ឌលអវកាស​បៃកូនួរ​របស់​រុស្ស៊ី ដែល​មានទីតាំង​នៅប្រមាណ​ជា ៤៥ដឺក្រេ​ខាងជើង​ខ្សែអេក្វាទ័រ ចលនារង្វិល​ផែនដី​មានល្បឿន​ត្រឹមតែ​ ១ ១៧៤​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង, មជ្ឈមណ្ឌលអវកាស Cape Canaveral របស់​ណាសា ដែល​ស្ថិត​នៅប្រមាណ ២៨ដឺក្រេ​ខាងជើង​ខ្សែអេក្វាទ័រ មានល្បឿន ១ ៤៧២​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយ ចំណែក​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​គូរូ ដែល​ស្ថិត​នៅ​ត្រឹមតែ​ប្រមាណ​ជា ៥ដឺក្រេ​ខាងជើង​ខ្សែអេក្វាទ័រនោះ មាន​ល្បឿន​រហូតដល់​ទៅ​ ១៦៥៦​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង។ នេះមានន័យថា នៅ​ឯមជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​គូរូ រ៉ុកកែត​ដែល​ស្ថិត​នៅ​លើ​ដី មិនទាន់​បាញ់​​ចេញ​ផងនោះ ត្រូវ​មាន​ល្បឿន​ដើម​រហូតដល់​ទៅ ១ ៦៥៦​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង​រួចជាស្រេច​ទៅហើយ។ ដូច្នេះ នៅពេល​ដែល​បាញ់ចេញពីដី ហើយ​បាញ់​សំដៅ​ទៅទិស​ខាង​កើត ស្រប​នឹង​ទិសដៅនៃ​រង្វិល​ផែនដី រ៉ុកកែត​ដែល​បាញ់​ចេញ​ពី​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​គូរូ ចំណេញ​ល្បឿនបាន ១៨៤គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោង​ធៀប​នឹង​​រ៉ុកកែត​ដែល​បាញ់​ចេញ​ពី​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​របស់​ណាសា ហើយ​ចំណេញ​រហូត​ដល់​ទៅ​ ៤៨២​គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុងមួយម៉ោងឯណោះ បើ​ធៀបនឹង​រ៉ុកកែត​ដែល​បាញ់​ចេញ​ពី​បៃកូនួរ។ ល្បឿនដើម​ដែល​លឿនស្រាប់បែបនេះ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​រ៉ុកកែត​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​បាន​ដល់​ល្បឿន​គន្លង​តារាវិថី​ដោយ​ប្រើ​ថាមពល​តិចជាង ហើយ​ចំណាយលុយតិចជាង ឬ​អាច​ផ្ទុកទម្ងន់ (Payload) បាន​ធ្ងន់ជាង៕
    8/24/2021
    7:37

Acerca de ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

Sitio web de la emisora

Escucha ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក, ព្រឹត្តិការណ៍​កម្ពុជា​ប្រចាំថ្ងៃ y muchas más emisoras de todo el mundo con la aplicación de radio.es

ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក

Descarga la aplicación gratis y escucha radio y podcast como nunca antes.

Tienda de Google PlayApp Store

ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក: Podcasts del grupo

ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ពិភពលោក: Radios del grupo

Information

Debido a las restricciones de su navegador no es posible reproducir directamente esta emisora en nuestro sitio web.

Sin embargo, puedes escuchar la emisora en el reproductor emergente de radio.es.

Radio